راه‌اندازی آنلاین شاپ؛ از انتخاب حوزه تا اولین سفارش، قدم‌به‌قدم

خیلیا فکر می‌کنن راه‌اندازی آنلاین شاپ یعنی یه پیج اینستاگرام باز کنی و چند تا عکس بذاری. تا اینجاش درسته؛ ولی از فردای اون روز، یه عالمه تصمیم کوچیک جلوته که هیچ‌کس بهت نگفته چطور بگیریشون: چی بفروشی، چقدر قیمت بذاری، اولین سفارش رو چطور جواب بدی.

این راهنما دقیقاً همون تصمیمای اول رو قدم‌به‌قدم جلو می‌بره: از تعریف آنلاین شاپ و انتخاب حوزه تا اولین ده محصول، قیمت‌گذاری، عکاسی، اولین سفارش‌های دستی و این‌که کِی وقتشه بری سراغ یه پنل.

آنلاین شاپ چیست؟ فرق پیج اینستاگرام با سایت

آنلاین شاپ یعنی هر جایی که محصول می‌فروشی بدون مغازه‌ی فیزیکی؛ می‌تونه یه پیج اینستاگرام باشه، می‌تونه یه سایت باشه. تو ایران بیشتر آنلاین شاپا از یه پیج اینستاگرام شروع می‌شن، نه یه سایت.

دلیلش ساده‌ست: پیج اینستاگرام مخاطب آماده داره و راه‌اندازیش صفر هزینه‌ست. مسیر مدیریت فروشگاه اینستاگرامی از همینجا شروع می‌شه و بعداً اگه خواستی، سایت رو هم کنارش اضافه می‌کنی، نه به‌جاش.

فرق دیگه‌ی این دو مسیر تو سرعته. ساختن یه سایت حتی ساده‌ترینش هم چند روز وقت می‌بره؛ باز کردن یه پیج و اولین پست چند دقیقه. برای همین اکثر آنلاین شاپا اول تست می‌کنن روی پیج و بعد، اگه بازار جواب داد، سراغ سایت می‌رن.

فرض کن ترمه، صاحب مزون ترمه، کارش رو با یه پیج ساده و ده تا محصول شروع کرد. سایت رو ماه‌ها بعد، وقتی دایرکتش دیگه از دستش در رفته بود، ساخت؛ نه روز اول.

انتخاب حوزه‌ی فروش؛ آنلاین شاپ چی بزنم؟

سوالی که همه با اون شروع می‌کنن همینه: چی بفروشم؟ جواب کوتاهش اینه: چیزی که هم بلدی درباره‌ش حرف بزنی، هم تامینش برات راحته.

• چیزی رو انتخاب کن که خودت ازش سردرمیاری؛ جواب سوالای مشتری راحت‌تره.
• ببین تامین‌کننده‌ش دم دستته یا باید هر بار دنبالش بگردی.
• یه حوزه‌ی خیلی باز مثل «پوشاک» سخت‌تر از یه حوزه‌ی مشخص مثل «مانتوی نخی زنانه» جواب می‌ده.
• قبل از خرید انبار بزرگ، با تعداد کم تست کن ببین اصلاً تقاضا هست یا نه.
• ببین رقیبات چیکار می‌کنن، ولی کپی نکن؛ یه تفاوت کوچیک تو کیفیت یا خدمات کافیه.

تست کردن با تعداد کم مهم‌تر از سرعته. خیلیا برای این‌که زودتر شروع کنن، یه‌جا کلی جنس می‌خرن و بعد می‌بینن سلیقه‌ی بازار چیز دیگه‌ایه.

یه راه ساده برای تست: قبل از خرید عمده، همون چند مدل رو به چند نفر آشنا نشون بده و ببین کدومش واقعاً نظرشون رو جلب می‌کنه. این چند روز تاخیر، خیلی ارزون‌تر از یه انبار پر از جنسیه که کسی نمی‌خوادش.

اولین ده محصولت رو چطور انتخاب کنی

ده محصول اول قرار نیست کامل باشن؛ قراره بهت یاد بدن مشتریای واقعیت دنبال چی می‌گردن.

1. 1چند تا محصول با قیمت‌های متفاوت بذار، نه همه شبیه هم.
2. 2برای هر محصول حداقل دو تا تنوع (سایز یا رنگ) داشته باش.
3. 3قیمت خرید هر کدوم رو از همون اول یادداشت کن.
4. 4چند تا از دوست و آشناهات نظرشون رو بپرس، قبل از تبلیغات.
5. 5اولین هفته، بیشتر از فروش، به سوالایی که می‌پرسن دقت کن.

بعد از اولین هفته یه بار برگرد سراغ همین ده تا محصول: کدومش بیشتر سوال خورد، کدومش هیچ واکنشی نگرفت. جواب همین سوال، مسیر ده محصول بعدی رو مشخص می‌کنه.

قیمت‌گذاری اولیه، بدون پیچیدگی

قیمت‌گذاری اولیه لازم نیست پیچیده باشه: قیمت خرید بعلاوه‌ی بسته‌بندی، ارسال و یه حاشیه‌ی سود منطقی.

یه قیمت اشتباه که تو دایرکت بگی، جبرانش سخته؛ داستان کاملش رو تو قیمت‌گذاری آنلاین شاپ خوندیم.

یه نکته‌ی دیگه: قیمتت رو یه‌جا ثابت بنویس و همون رو بگو، نه از حافظه. اگه هر بار یه رقم متفاوت به مشتریای مختلف بگی، دیر یا زود دو تا مشتری قیمتاشون رو با هم مقایسه می‌کنن و اعتمادشون میاد پایین.

عکاسی محصول؛ ارزون و حرفه‌ای

برای شروع، دوربین گوشی و نور طبیعی کنار پنجره کافیه؛ نور طبیعی از هر باکس نوری ارزون‌قیمتی بهتره. عکس حرفه‌ای یعنی روشن و واضح باشه، نه این‌که با تجهیزات گرون گرفته شده باشه.

• پس‌زمینه‌ی ساده و یک‌رنگ انتخاب کن؛ شلوغی حواس رو از محصول پرت می‌کنه.
• از چند زاویه عکس بگیر، از جمله یه عکس نزدیک از جنس پارچه یا متریال.
• اگه محصول تنوع رنگ داره، حتماً هر رنگ رو جدا عکس بگیر.
• یه عکس با آدم واقعی هم بذار اگه امکانش هست؛ فروش بهتری داره.

لازم نیست همه‌ی محصولات رو یه روزه عکاسی کنی. هفته‌ی اول برای همون ده محصول کافیه؛ عکاسی محصولای بعدی رو می‌تونی موازی با فروش انجام بدی.

اولین سفارش‌ها رو دستی مدیریت کن

تو روزای اول، لازم نیست هیچ ابزاری بخری. یه دفتر یا یه فایل ساده کافیه؛ فقط باید منظم باشی.

خیلیا اشتباهاً فکر می‌کنن مدیریت دستی یعنی بی‌نظمی. برعکسه؛ همون قواعد یه پنل حرفه‌ای رو با دست پیاده می‌کنی، فقط با یه دفتر به‌جای یه صفحه‌ی نرم‌افزاری. مهم اینه که هر روز همون قاعده رو رعایت کنی، نه این‌که بعضی روزا یادت بره یا از سرت زیاد بشه.

حداقلی که باید یادداشت کنی

• اسم مشتری و شماره تماس.
• محصول، تنوع و قیمت نهایی.
• تاریخ سفارش و تاریخ ارسال.
• وضعیت پرداخت: پرداخت‌شده یا در انتظار.

همین چهار مورد، پایه‌ی همون چیزیه که بعداً تو یه پنل مدیریت آنلاین شاپ خودکار می‌شه.

یه عادت ساده کمک می‌کنه: هر شب، قبل از خواب، لیست سفارشای اون روز رو یه بار مرور کن. همین پنج دقیقه جلوی خیلی از اشتباهای فردا رو می‌گیره.

کِی وقتشه بری سراغ یه پنل؟

تا وقتی روزی یکی دو سفارش داری، دفتر و دستی کافیه. مشکل از جایی شروع می‌شه که موازی چند تا سفارش میاد و دیگه حافظه‌ت کافی نیست.

اون‌جا دیگه وقتشه بری سراغ مدیریت آنلاین شاپ با یه ابزار درست. برای انتخابش هم یه چک‌لیست کامل تو پنل مدیریت آنلاین شاپ نوشتیم.

نکته‌ی مهم اینه که این تصمیم زودتر از چیزی که فکرش رو می‌کنی می‌رسه. خیلیا تا وقتی یه سفارش رو گم نکنن یا یه مشتری رو از دست ندن، این علامت‌ها رو جدی نمی‌گیرن؛ ولی تا اون‌موقع، بخشی از اعتماد مشتریای اولت رو باختی.

برنامه‌ی هفته‌به‌هفته‌ی راه‌اندازی آنلاین شاپ

این چهار هفته قرار نیست بی‌نقص پیش بره؛ احتمالاً یه محصول کم‌فروش درمیاد، یه عکس رو باید دوباره بگیری، یه قیمت رو باید اصلاح کنی. اشکالی نداره. هدف رسیدن به یه شروع کامل نیست، هدف اینه که تا آخر ماه اول، یه آنلاین شاپ واقعی با چند تا مشتری واقعی داشته باشی، نه یه پیج خالی با عکسای قشنگ.

فردا صبح، به‌جای این‌که منتظر «آماده شدن کامل» بمونی، همین برنامه رو از هفته‌ی اول شروع کن؛ پرومال هم هر وقت خواستی سراغش بری، همون‌جا منتظره.