عکاسی محصول با موبایل؛ شات‌لیستی که از قانون گوگل و Baymard درمیاد

عکاسی محصول با موبایل وقتی جواب می‌ده که عکس به سوال خریدار جواب بده، نه وقتی فقط قشنگ باشه. تو آزمون کاربری Baymard، ۵۶ درصد شرکت‌کننده‌ها اولین کارشون روی صفحه‌ی محصول جدید گشتن تو عکس‌ها بود، قبل از خوندن اسم و توضیح. این آزمون روی سایت‌های فروشگاهی بوده و نمی‌گه چند نفرشون خرید کردن؛ فقط می‌گه نگاه اول کجاست. این مقاله یه تکه از راهنمای افزایش فروش آنلاین شاپه.

اندازه‌ی کالا رو هم از روی عکس حدس می‌زنن

۴۲ درصد کاربرهای آزمون Baymard سعی می‌کنن اندازه‌ی کالا رو از روی عکس‌ها بفهمن، و تو بررسی ۶۰ سایت بزرگ، ۲۸ درصد برای پرفروش‌ترین محصولاتشون هیچ عکس «هم‌اندازه» نداشتن. Baymard می‌گه حداقل یه عکس باید کالا رو کنار آدم، دست یا یه چیز آشنا نشون بده. اینا هم عدد سایت‌های بزرگه، نه پیج اینستاگرام.

گوگل برای عکس اصلی محصول چی می‌خواد و چی ممنوعه

قانون عکس Merchant Center مال فهرست محصولات گوگله و اینستاگرام اجباری‌ش نکرده، ولی یه فهرست مکتوب و عمومیه که می‌شه کاتالوگ خودت رو باهاش چک کرد. گوگل این‌ها رو برای عکس اصلی می‌خواد:

• حداقل ۵۰۰ در ۵۰۰ پیکسل؛ پیشنهاد گوگل هزار و پونصد در هزار و پونصد یا بیشتره. سقف فایل ۱۶ مگابایت و ۶۴ مگاپیکسله و حالت پرمگاپیکسل بعضی گوشی‌ها ممکنه ازش رد بشه.
• نمای باز و تمیز از خود کالا، بدون حاشیه.
• بدون واترمارک، مهر یا نماد کپی‌رایت.
• بدون متن تبلیغاتی روی عکس، مثل قیمت، ارسال یا «تخفیف».
• نه عکس جایگزین یا عمومی، و کالایی که همراهش فروخته نمی‌شه تو قاب نباشه.
• نه عکس گروهی از چند رنگ؛ هر رنگ عکس خودش رو می‌خواد.

قیمت روی عکس قانون گوگله، نه قانون پست اینستاگرام؛ برای پست می‌تونی روش بنویسی، فقط یه نسخه‌ی تمیز هم برای کاتالوگ نگه دار. اگه تازه شروع کردی، بخش عکاسی راه‌اندازی آنلاین شاپ نسخه‌ی کوتاه همین بحثه.

عکاسی محصول با موبایل؛ شات‌لیست شش‌تایی برای هر کالا

شش قاب، و هر کدوم یه سوال خریدار یا یه قانون گوگل رو جواب می‌ده. خود شش‌تا انتخاب ماست، نه عدد گوگل یا Baymard.

عکس جواب «چه شکلیه؟» رو می‌ده، ولی «جنسش چیه؟» و «سایزم می‌شه؟» با متنه؛ توضیحات محصول همین رو خط به خط بررسی کرده. برای رنگ‌ها هم تو پنل هر سایز و رنگ یه تنوع جداست؛ روشش تو مدیریت آنلاین شاپ لباس اومده.

نور و پس‌زمینه؛ یه منبع نور، یه زمینه‌ی ثابت

یه منبع نور نرم و یه پس‌زمینه‌ی ثابت برای کل کاتالوگ کافیه، و پنجره ارزون‌ترین منبع نور نرمه.

1. 1کالا رو کنار پنجره بذار، جایی که آفتاب مستقیم نمی‌خوره، و لامپ اتاق رو خاموش کن؛ دو نور با رنگ متفاوت تو یه قاب، رنگ کالا رو جابه‌جا می‌کنه.
2. 2طرف مقابل پنجره یه مقوای سفید بذار تا سایه‌ی کالا روشن‌تر بشه.
3. 3پس‌زمینه یه پارچه یا مقوای ساده باشه؛ یه جنس و یه رنگ برای کل کاتالوگ.
4. 4گوشی رو روی پایه یا یه پشته کتاب بذار تا فاصله و زاویه تو همه‌ی قاب‌ها یکی بمونه.
5. 5لنز رو پاک کن، فوکوس رو روی خود کالا بزن و زوم دیجیتال نکن؛ گوشی رو نزدیک‌تر ببر.
6. 6همه‌ی رنگ‌های یه مدل رو تو یه نوبت بگیر، بعد عکس رو کوچیک کن و ببین به اندازه‌ی فید هنوز واضحه.

قاب اینستاگرام؛ نسبت ۴ به ۵

متا می‌گه عکس عمودی با نسبت ۴ به ۵ تو فید بدون برش نشون داده می‌شه. موقع عکس گرفتن کالا رو طوری بذار که از بالا و پایین حاشیه داشته باشه، و برش رو از فایل اصلی بگیر، نه از عکسی که تو پیام‌رسان فرستادی؛ پیام‌رسان‌ها معمولاً عکس رو فشرده می‌کنن. این‌که شش قاب کاروسل بشن یا ریلز، با عدد تو کاروسل اینستاگرام یا ریلز؟ بررسی شده.

چی کار نمی‌کنه: فیلتر، حالت زیبایی و عکس ساخته‌شده با هوش مصنوعی

فیلتر و حالت زیبایی رنگ رو جابه‌جا می‌کنن، و مشتری کالای رسیده رو با عکس تو مقایسه می‌کنه؛ جواب «رنگش تو واقعیت هم همینه؟» می‌شه مرجوعی. ادیت تا جایی که نور و برشه؛ چروک رو با اتو درست کن، نه با ادیت.

عکس ساخته‌شده با هوش مصنوعی هم چیزی نشون می‌ده که ممکنه به دست خریدار نرسه، مثل دوخت یا فرمی که فقط تو عکسه. گوگل برای عکس اصلی نمای تمیز از خود کالا می‌خواد، و عکس ساختگی نمای کالای واقعی نیست.

فردا صبح از کجا شروع کن

پرفروش‌ترین محصولت رو بردار، کنار پنجره بذار و سه قاب از شش‌تا رو بگیر: جلوی تمیز، نمای نزدیک جنس و هم‌اندازه. تو اطلاعات عکس تو گالری ابعاد فایل رو ببین؛ اگه هر دو ضلع بالای هزار و پونصد پیکسله، جاش تو کاتالوگه. بقیه‌ی محصولات رو هر روز یکی.